Ontmoet de kunstenaar: Maria Hatling

Hoe heeft je werk zich in de loop der tijd ontwikkeld?

In het begin was mijn werk meer vastomlijnd en rigide. Hoe meer ik schilder en het maken van markeringen op groter doek onderzoek, hoe meer ik me realiseer dat het de lossere, meer fysieke en lukraak gemaakte streken en markeringen zijn die me echt aanspreken. Ik breng nog steeds structuur aan in mijn schilderijen, maar ik ben er vrij zeker van dat dit vangnet op een gegeven moment zal worden verwijderd en vervangen door iets vrijers. Schilderen is in veel opzichten een manier om het onbewuste van binnen naar voren te laten komen.

Ik wil onderzoeken hoe mijn beeldtaal zich in de loop van de tijd ontwikkelt en door te proberen en te falen wordt mijn methode langzaam gelaagder maar ook transparanter. Ik hou van die dualiteit.

Heb je iets ontdekt/geleerd over je recente focus op menselijke verbinding en interactie?

Als dit niet eerder glashelder was, dan heb ik de afgelopen twee jaar zeker geleerd dat het doorbrengen van fysieke tijd met en het observeren van mensen in levende lijve iets is dat nooit vervangen kan worden. In een omgeving waar zoveel van onze dagelijkse interacties online zijn, wordt dit steeds belangrijker voor mij. Ik heb het gehad met Zooms en webchats. Ik moet de wereld in!

Geloof jij in liefdestalen? Wat zou de jouwe zijn?

Ik denk dat er een kern van waarheid zit in liefdestalen. Mijn liefdestaal zou woorden van bevestiging zijn met quality time op de tweede plaats.

Hoe bouw je een band op met anderen?

Toen ik jonger was en opgroeide in Noorwegen, was ik erg verlegen. Tegenwoordig omschrijf ik mezelf meer als introvert/extrovert. Ik voel me nu zelfverzekerder als ik op zoek ga naar plaatsen en mensen waarmee ik in contact wil komen dan drie jaar geleden. Ik denk dat deze verschuiving samenvalt met het besef dat ik met schilderen eindelijk heb gevonden waar ik thuishoor.

Waar is je studio en waarom heb je voor deze buurt gekozen?

Mijn studio is in Holborn bij Cockpit Arts. Hier deel ik een gebouw met meer dan negentig andere makers en creatieven. Er zijn niet veel andere schilders bij Cockpit Arts, maar ik vind dat disciplineoverschrijdende interactie nog steeds geweldig is voor inspiratie en interactie. Het is gewoon fijn om te weten dat je niet alleen bent, weet je?

Het is ook geweldig om een studio in het centrum van Londen te hebben, want er is geen excuus om de stad niet te gebruiken.

Welk boek / film / album heeft je manier van denken veranderd?

Boek: Ninth Street woman door Mary Gabriel.
De publicatie van dit boek laat zien hoe vrouwen eerder uit de kunstgeschiedenis zijn geschreven zodra kunst een industrie werd. Leuk om eindelijk een samenhangend inzicht te krijgen in de vormende jaren en vroege carrières van schilders als Krasner, Frankenthaler en Mitchell en om hun ware rol binnen de vorming van de abstract expressionistische beweging te begrijpen.

Film: The Red Shoes, zowel als film als ballet.
De creatieve energie en obsessieve dwang om te blijven creëren en te lijden voor je kunst die deze film drijft, is zowel fascinerend, beangstigend als herkenbaar. Ik vond hem al geweldig toen ik hem voor het eerst zag.

Album: Bjork - Post. Ik was vijftien en hield erg van indierock toen dit album uitkwam, het tweede van Bjork. Het maakte me duidelijk dat individueel zijn en een geluid produceren dat zo nieuw en anders was dat het moeilijk te plaatsen was, echt was waar het om ging. Ik moet ook Patti Smith en haar album Horses noemen. Misschien wel het album waar ik het meest naar geluisterd heb in mijn leven. Patti rockt! Ik hou van haar energie en gedrevenheid en bewonder haar lange levensduur als singer songwriter, artiest en schrijver.

Foto's door Joana Nunes.